Ochrona kopalin

Zakładanie i rejestracja spółek + obsługa prawna + obsługa księgowa (Poznań)

Zadzwoń i sprawdź naszą ofertę, tel. (061) 86-888-48

www.matysiak-kancelaria.pl

Zgodnie z art. 6 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. Prawo geologiczne i górnicze złożem kopaliny jest takie naturalne nagromadzenie minerałów i skał oraz innych substancji stałych, gazowych i ciekłych, których wydobywanie może przynieść korzyść gospodarczą.

    Przepisy ustawy Prawo ochrony środowiska stanowią, iż złoża kopalin podlegają ochronie polegającej na racjonalnym gospodarowaniu ich zasobami oraz kompleksowym wykorzystaniu kopalin, w tym kopalin towarzyszących. Eksploatację złoża kopaliny prowadzi się w sposób gospodarczo uzasadniony, przy zastosowaniu środków ograniczających szkody w środowisku i przy zapewnieniu racjonalnego wydobycia i zagospodarowania kopaliny. Podejmujący eksploatację złóż kopaliny lub prowadzący tę eksploatację jest obowiązany przedsiębrać środki niezbędne do ochrony zasobów złoża, jak również do ochrony powierzchni ziemi oraz wód powierzchniowych i podziemnych, sukcesywnie prowadzić rekultywację terenów poeksploatacyjnych oraz przywracać do właściwego stanu inne elementy przyrodnicze.

    Instrumenty służące temu celowi określa przywołana na wstępie ustawa Prawo geologiczne i górnicze. Zaliczyć do nich należy :

1. Obowiązek uzyskania koncesji na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie poszukiwania lub rozpoznawania złóż kopalin, wydobywania kopalin ze złóż i bezzbiornikowego magazynowania substancji oraz składowania odpadów w górotworze, w tym w podziemnych wyrobiskach górniczych. Zgodnie z art. 17 ustawy, jeżeli przemawia za tym szczególnie ważny interes państwa lub szczególnie ważny interes społeczny, związany zwłaszcza z ochroną środowiska, udzielenie koncesji może być uzależnione od ustanowienia zabezpieczenia roszczeń, mogących powstać wskutek wykonywania działalności objętej koncesją. Względy ochrony środowiska mogą być podstawą odmowy wydania koncesji oraz jej cofnięcia. W razie gdy przedsiębiorca narusza przepisy ustawy, w szczególności w zakresie ochrony środowiska czy racjonalnej gospodarki zasobami złóż kopalin, organ koncesyjny wzywa go do niezwłocznego zaniechania naruszeń, jeżeli zaś przedsiębiorca pomimo to nie zaprzestaje naruszać przepisy ustawy, organ może cofnąć koncesję albo ograniczyć jej zakres bez odszkodowania.
   
2. Obowiązek przygotowania  przez podmiot ubiegający się o ubiegający się o koncesję na wydobywanie kopalin ze złoża, projektu zagospodarowania złoża. Projekt ten powinien określać zamierzenia po pierwsze w zakresie ochrony złóż kopalin, w tym kopalin towarzyszących i użytecznych pierwiastków śladowych występujących w złożu, zwłaszcza przez ich kompleksowe i racjonalne wykorzystanie, po drugie w zakresie technologii eksploatacji, zapewniającej ograniczenie ujemnych jej wpływów na środowisko.
   
3. Wynikający z art. 64 ustawy obowiązek sporządzenia, na podstawie warunków określonych w koncesji oraz projektu zagospodarowania złoża, planu ruchu każdego zakładu górniczego, który określa szczegółowe przedsięwzięcia niezbędne w celu zapewnienia między innymi prawidłowej i racjonalnej gospodarki złożem, ochrony środowiska wraz z obiektami budowlanymi oraz zapobiegania szkodom i ich naprawiania. Plan ruchu zakładu górniczego podlega zatwierdzeniu, w drodze decyzji, przez właściwy organ nadzoru górniczego. Przedsiębiorca jest również zobowiązany do prowadzenia ewidencji zasobów złoża, co polega na ustalaniu zmian w zasobach złoża.
   
4. Obowiązek sporządzania dla terenu górniczego miejscowego plan zagospodarowania przestrzennego, przy czym plan taki powinien zapewniać integrację wszelkich działań podejmowanych w granicach terenu górniczego między innymi w celu ochrony środowiska, w tym obiektów budowlanych. Plan może w szczególności określić obiekty lub obszary, dla których wyznacza się filar ochronny, w granicach którego, ze względu na ochronę oznaczonych dóbr, wydobywanie kopalin nie może być prowadzone albo może być dozwolone tylko w sposób zapewniający ochronę tych dóbr. Terenem górniczym, zgodnie z ustawową definicją, jest przestrzeń objęta przewidywanymi szkodliwymi wpływami robót górniczych zakładu górniczego. Projekt planu wymaga uzgodnienia z właściwym organem nadzoru górniczego.
   
5. Ciążący na przedsiębiorcy obowiązek przedsięwzięcia niezbędnych środków w celu ochrony środowiska oraz rekultywacji gruntów i zagospodarowania terenów po działalności górniczej, w razie likwidacji zakładu górniczego. W takiej sytuacji przedsiębiorca jest zobowiązany również do zabezpieczenia niewykorzystanej części złoża kopaliny oraz złóż sąsiednich. Przedsiębiorca, który uzyskał koncesję na wydobywanie kopalin ze złóż lub koncesję na bezzbiornikowe magazynowanie substancji oraz składowanie odpadów w górotworze zobowiązany jest utworzyć fundusz likwidacji zakładu górniczego.
   

   Organy właściwe w zakresie prawa geologicznego i górniczego niezależnie od przesłanek bezpośrednio odnoszących się do podejmowanych przez nie rozstrzygnięć, mają obowiązek badania, czy spełnione są wymagania przewidziane przepisami ochrony środowiska.
   

   Linki sponsorowane
   

   DORADCA PODATKOWY * BIURO RACHUNKOWE Usługi księgowe, kadry i płace, obsługa prawna ul. Grunwaldzka 38A/5, Poznań tel. (061) 86-888-05 podatki@matysiak-kancelaria.pl www.ksiegowa-poznan.pl

Ochrona przed zanieczyszczeniami powstającymi w związku z eksploatacją dróg, linii kolejowych, linii tramwajowych, lotnisk oraz portów

Zakładanie i rejestracja spółek + obsługa prawna + obsługa księgowa (Poznań)

Zadzwoń i sprawdź naszą ofertę, tel. (061) 86-888-48

www.matysiak-kancelaria.pl

Art. 173 (U) Prawo ochrony środowiska – Dz.U. 2006.129.902

Definicja: [ ochrona środowiska] przed wprowadzaniem bezpośrednio lub pośrednio do środowiska, zwłaszcza do powietrza, wód, gleby lub ziemi substancji zanieczyszczających, hałasu, wibracji, pól elektromagnetycznych i innych form energii powodujących także ujemne oddziaływanie na powierzchnię ziemi, roślinność i krajobraz powstałych w związku z korzystaniem z w/w urządzeń komunikacyjnych, nazwanych w prawie ochrony środowiska emisją.

Ochronę tę zapewnia się poprzez stosowanie rozwiązań technicznych ograniczających rozprzestrzenianie zanieczyszczeń, a w szczególności:

• zabezpieczeń akustycznych;
  
• zabezpieczeń przed przedostawaniem się zanieczyszczonych wód opadowych do gleby lub ziemi;
  
• środków umożliwiających usuwanie odpadów powstających w trakcie eksploatacji dróg, linii kolejowych, linii tramwajowych, lotnisk oraz portów;
  
• właściwą organizację ruchu.
  

  Jest to wyliczenie przykładowe.
  

  Adresatem tego przepisu jest każdorazowy zarządca { dróg, lotnisk oraz portów}- art. 139 ustawy.
  

  Linki sponsorowane
  

  DORADCA PODATKOWY * BIURO RACHUNKOWE Usługi księgowe, kadry i płace, obsługa prawna ul. Grunwaldzka 38A/5, Poznań tel. (061) 86-888-05 podatki@matysiak-kancelaria.pl www.ksiegowa-poznan.pl

Hałas

Zakładanie i rejestracja spółek + obsługa prawna + obsługa księgowa (Poznań)

Zadzwoń i sprawdź naszą ofertę, tel. (061) 86-888-48

www.matysiak-kancelaria.pl

Zgodnie z art. 3 pkt. 5 ustawy hałasem są dźwięki o częstotliwościach od 16 Hz do 16.000 Hz.

Ochrona przed hałasem polega na zapewnieniu jak najlepszego stanu akustycznego środowiska, w szczególności poprzez:

• utrzymanie poziomu hałasu poniżej dopuszczalnego lub co najmniej na tym poziomie,
  
• zmniejszanie poziomu hałasu co najmniej do dopuszczalnego, gdy nie jest on dotrzymany.
  

Dopuszczalne poziomy hałasu dla poszczególnych rodzajów terenów (np. terenów przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową, pod szpitale i domy opieki społecznej, na cele uzdrowiskowe, na cele rekreacyjno-wypoczynkowe) określają przepisy wykonawcze do ustawy. Przy sporządzaniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, różnicując tereny o różnych funkcjach lub różnych zasadach zagospodarowania, wskazuje się, które z nich należą do poszczególnych rodzajów terenów wyspecyfikowanych w przepisach wykonawczych.

Ocena stanu akustycznego środowiska

Oceny stanu akustycznego środowiska i obserwacji zmian dokonuje się w ramach państwowego monitoringu środowiska na podstawie wyników pomiarów poziomów hałasu określonych wskaźnikami hałasu oraz z uwzględnieniem pozostałych danych, w szczególności demograficznych oraz dotyczących sposobu zagospodarowania i użytkowania terenu.

Oceny stanu akustycznego środowiska dokonuje się obowiązkowo dla:

    1)    aglomeracji o liczbie mieszkańców większej niż 100 tysięcy;

    2)    terenów dróg, linii kolejowych lub lotnisk położonych poza aglomeracjami, ale zaliczonych do obiektów, których eksploatacja może powodować negatywne oddziaływanie akustyczne na znacznych obszarach.

Powiatowy program ochrony środowiska może określać inne niż wymienione tereny, dla których dokonywana będzie ocena stanu akustycznego środowiska.

Mapy akustyczne

Na potrzeby oceny stanu akustycznego środowiska starosta sporządza, co 5 lat, mapy akustyczne. Mapa powinna składać się z części opisowej i części graficznej. Mapa akustyczna stanowi podstawowe źródło danych wykorzystywanych dla celów:

    1)    informowania społeczeństwa o zagrożeniach środowiska hałasem,

    2)    opracowania danych dla państwowego monitoringu środowiska,

    3)    tworzenia i aktualizacji programów ochrony środowiska przed hałasem.

Starosta przekazuje mapy akustyczne, niezwłocznie po ich sporządzeniu, zarządowi województwa, wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska i państwowemu wojewódzkiemu inspektorowi sanitarnemu.

Program ochrony środowiska przed hałasem

    Wielkość emisji hałasu wyznacza się i ocenia na podstawie pomiarów poziomu hałasu w środowisku. Dla terenów, na których poziom hałasu przekracza poziom dopuszczalny, tworzy się programy ochrony środowiska przed hałasem, których celem jest dostosowanie poziomu hałasu do dopuszczalnego. Programy uchwala rada powiatu, zaś dla terenów dróg, linii kolejowych lub lotnisk położonych poza aglomeracjami, ale zaliczonych do obiektów, których eksploatacja może powodować negatywne oddziaływanie akustyczne na znacznych obszarach czyni to w drodze rozporządzenia, wojewoda (od 1 stycznia 2008 r. w drodze uchwały, sejmik województwa).

Organ który tworzy program zapewnia możliwość udziału społeczeństwa w postępowaniu, którego przedmiotem jest jego sporządzenie Organ właściwy do tworzenia programu ochrony środowiska przed hałasem opracowuje łącznie z programem jego streszczenie, sporządzane w języku niespecjalistycznym, zawierające omówienie wszystkich ważnych aspektów działań przewidywanych w programie, w formie prezentacji graficznych i zestawień danych tabelarycznych. Programy aktualizuje się co najmniej raz na pięć lat, a także w przypadku wystąpienia okoliczności uzasadniających zmianę planu lub harmonogramu jego realizacji.

Starosta przekazuje wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska program ochrony środowiska przed hałasem niezwłocznie po uchwaleniu programu przez radę powiatu.

Rejestr zawierający informacje o stanie akustycznym środowiska

Wojewódzki inspektor ochrony środowiska prowadzi rejestr zawierający informacje o stanie akustycznym środowiska, na podstawie pomiarów, badań i analiz wykonywanych w ramach państwowego monitoringu środowiska. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska przekazuje Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska, do dnia 31 marca każdego roku, informacje z rejestru, o którym mowa w ust. 1, za rok poprzedni.

Inne instrumenty służące ochronie przed hałasem

Jeżeli na terenach przeznaczonych do działalności produkcyjnej, składowania i magazynowania znajduje się zabudowa mieszkaniowa, szpitale, domy opieki społecznej lub budynki związane ze stałym albo czasowym pobytem dzieci i młodzieży, ochrona przed hałasem polega na stosowaniu rozwiązań technicznych zapewniających właściwe warunki akustyczne w budynkach.

W przypadku stwierdzenia przez organ ochrony środowiska, na podstawie pomiarów własnych, pomiarów dokonanych przez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska lub pomiarów podmiotu obowiązanego do ich prowadzenia, że poza zakładem, w wyniku jego działalności, przekroczone są dopuszczalne poziomy hałasu, organ ten z urzędu wydaje dec. o dopuszczalnym poziomie hałasu. Dec. wywołuje skutki prawne po upływie 6 miesięcy od dnia, w którym stała się ostateczna.

Rada powiatu może, w drodze uchwały, wyznaczyć obszary ciche w aglomeracji lub obszary ciche poza aglomeracją, uwzględniając szczególne potrzeby ochrony przed hałasem tych obszarów i podając wymagania zapewniające utrzymanie poziomu hałasu, co najmniej na istniejącym poziomie. Projekt uchwały, o której mowa w ust. 1, podlega uzgodnieniu z właściwym miejscowo wójtem, burmistrzem lub prezydentem miasta w terminie 30 dni. Niezajęcie przez organ stanowiska w tym terminie uznaje się za brak zastrzeżeń do projektu uchwały.

    Z kolei rada gminy może, w drodze uchwały, ustanawiać ograniczenia, co do czasu funkcjonowania instalacji lub korzystania z urządzeń, z których emitowany hałas może negatywnie oddziaływać na środowisko.

Linki sponsorowane

DORADCA PODATKOWY * BIURO RACHUNKOWE Usługi księgowe, kadry i płace, obsługa prawna ul. Grunwaldzka 38A/5, Poznań tel. (061) 86-888-05 podatki@matysiak-kancelaria.pl www.ksiegowa-poznan.pl

Ochrona zwierząt oraz roślin

Zakładanie i rejestracja spółek + obsługa prawna + obsługa księgowa (Poznań)

Zadzwoń i sprawdź naszą ofertę, tel. (061) 86-888-48

www.matysiak-kancelaria.pl

Zgodnie z ust. Prawo ochrony środowiska (art. 127) ochrona zwierząt oraz roślin polega na:

• zachowaniu cennych ekosystemów, różnorodności biologicznej i utrzymaniu równowagi przyrodniczej,
  
• tworzeniu warunków prawidłowego rozwoju i optymalnego spełniania przez zwierzęta i roślinność funkcji biologicznej w środowisku,
  
• zapobieganiu lub ograniczaniu negatywnych oddziaływań na środowisko, które mogłyby niekorzystnie wpływać na zasoby oraz stan zwierząt oraz roślin,
  
• zapobieganiu zagrożeniom naturalnych kompleksów i tworów przyrody.
  

Ochrona ta jest realizowana w szczególności poprzez:

    1)    obejmowanie ochroną obszarów i obiektów cennych przyrodniczo,

    2)    ustanawianie ochrony gatunków zwierząt oraz roślin,

    3)    ograniczanie możliwości pozyskiwania dziko występujących zwierząt oraz roślin,

    4)    odtwarzanie populacji zwierząt i stanowisk roślin oraz zapewnianie reprodukcji dziko występujących zwierząt oraz roślin,

    5)    zabezpieczanie lasów i zadrzewień przed zanieczyszczeniem i pożarami,

    6)    ograniczanie możliwości wycinania drzew i krzewów oraz likwidacji terenów zieleni,

    7)    zalesianie, zadrzewianie lub tworzenie skupień roślinności, zwłaszcza gdy przemawiają za tym potrzeby ochrony gleby, zwierząt, kształtowania klimatu oraz inne potrzeby związane z zapewnieniem różnorodności biologicznej, równowagi przyrodniczej i zaspokajania potrzeb rekreacyjno-wypoczynkowych ludzi,

    8)    nadzorowanie wprowadzania do środowiska organizmów genetycznie zmodyfikowanych.

    Szerzej ochronę wskazane kwestie normuje ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, której przepisy określają cele, zasady i formy ochrony tak przyrody żywej jak i nieożywionej oraz krajobrazu. Ochrona przyrody, w rozumieniu wskazanej ustawy, polega na zachowaniu, zrównoważonym użytkowaniu oraz odnawianiu zasobów, tworów i składników przyrody (w tym fauny i flory).

Cele ochrony przyrody są realizowane przez:

1)    uwzględnianie wymagań ochrony przyrody w polityce ekologicznej państwa, programach ochrony środowiska przyjmowanych przez organy jednostek samorządu terytorialnego, koncepcji przestrzennego zagospodarowania kraju, strategiach rozwoju województw, planach zagospodarowania przestrzennego województw, strategiach rozwoju gmin, studiach uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin, miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego i planach zagospodarowania przestrzennego morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz w działalności gospodarczej i inwestycyjnej;

2)    obejmowanie zasobów, tworów i składników przyrody formami ochrony przyrody;

3)    opracowywanie i realizację ustaleń planów ochrony dla obszarów podlegających ochronie prawnej, programów ochrony gatunków, siedlisk i szlaków migracji gatunków chronionych;

4)    realizację krajowej strategii ochrony i zrównoważonego użytkowania różnorodności biologicznej wraz z programem działań;

5)    prowadzenie działalności edukacyjnej, informacyjnej i promocyjnej w dziedzinie ochrony przyrody;

6)    prowadzenie badań naukowych nad problemami związanymi z ochroną przyrody.

Obowiązkiem organów administracji publicznej, osób prawnych i innych jednostek organizacyjnych oraz osób fizycznych jest dbałość o przyrodę będącą dziedzictwem i bogactwem narodowym. Organy administracji publicznej są obowiązane do zapewnienia warunków prawnych, organizacyjnych i finansowych dla ochrony przyrody. Obowiązkiem organów administracji publicznej, instytucji naukowych i oświatowych, a także publicznych środków masowego przekazu jest prowadzenie działalności edukacyjnej, informacyjnej i promocyjnej w dziedzinie ochrony przyrody.

Linki sponsorowane

DORADCA PODATKOWY * BIURO RACHUNKOWE Usługi księgowe, kadry i płace, obsługa prawna ul. Grunwaldzka 38A/5, Poznań tel. (061) 86-888-05 podatki@matysiak-kancelaria.pl www.ksiegowa-poznan.pl

Przeciwdziałanie zanieczyszczeniom środowiska

Zakładanie i rejestracja spółek + obsługa prawna + obsługa księgowa (Poznań)

Zadzwoń i sprawdź naszą ofertę, tel. (061) 86-888-48

www.matysiak-kancelaria.pl

Przeciwdziałanie zanieczyszczeniom (rozumianym jako emisje, które mogą być szkodliwe dla zdrowia ludzi lub stanu środowiska, mogą powodować szkodę w dobrach materialnych, mogą pogarszać walory estetyczne środowiska lub mogą kolidować z innymi, uzasadnionymi sposobami korzystania ze środowiska) jest jednym z podstawowych działań podejmowanych w ramach ochrony środowiska.

    Przeciwdziałanie zanieczyszczeniom polega na zapobieganiu lub ograniczaniu wprowadzania do środowiska substancji lub energii.

Zgodnie z art. 140 ustawy podmiot korzystający ze środowiska jest obowiązany zapewnić przestrzeganie wymagań ochrony środowiska, w szczególności przez:

    1)    odpowiednią organizację pracy,

    2)    powierzanie funkcji związanych z zapewnieniem ochrony środowiska osobom posiadającym odpowiednie kwalifikacje zawodowe,

    3)    zapoznanie pracowników, których zakres czynności wiąże się z kwestiami ochrony środowiska, z wymaganiami w tym zakresie, gdy nie jest konieczne odpowiednie przygotowanie zawodowe w tym zakresie,

    4)    podejmowanie działań w celu wyeliminowania lub ograniczenia szkód w środowisku wynikających z nieprzestrzegania wymagań ochrony środowiska przez pracowników, a także podejmowanie właściwych środków w celu wyeliminowania takich przypadków w przyszłości.

Również pracownicy zatrudniani przez podmiot korzystający ze środowiska są obowiązani postępować w sposób zapewniający ochronę środowiska.

Dla porządku należy przypomnieć, że podmiotami korzystającymi ze środowiska w rozumieniu ustawy są:

a)    przedsiębiorcy w rozumieniu ustawy o swobodzie działalności gospodarczej oraz osoby prowadzące działalność wytwórczą w rolnictwie w zakresie upraw rolnych, chowu lub hodowli zwierząt, ogrodnictwa, warzywnictwa, leśnictwa i rybactwa śródlądowego, oraz osoby wykonujące zawód medyczny w ramach indywidualnej praktyki lub indywidualnej specjalistycznej praktyki,

b)    jednostki organizacyjne nie niebędące przedsiębiorcami w rozumieniu ustawy o swobodzie działalności gospodarczej,

c)    osoby fizyczne niebędące przedsiębiorcami a, korzystające ze środowiska w zakresie, w jakim korzystanie ze środowiska wymaga pozwolenia

Do podstawowych zasad przeciwdziałania zanieczyszczeniom można zaliczyć:

Zasady dotyczące Instalacji

1. Obowiązek eksploatacji instalacji lub urządzeń w taki sposób by nie powodowało to przekroczenia standardów emisyjnych. Oddziaływanie instalacji lub urządzenia nie powinno także powodować pogorszenia stanu środowiska w znacznych rozmiarach lub zagrożenia życia lub zdrowia ludzi. Eksploatacja instalacji nie powinna powodować przekroczenia standardów jakości środowiska. Eksploatacja instalacji oraz urządzeń zgodnie z wymaganiami ochrony środowiska jest obowiązkiem ich właściciela, chyba, że wykaże on, iż władającym instalacją lub urządzeniem jest na podstawie tytułu prawnego inny podmiot. Przestrzeganie wymagań ochrony środowiska związanych z eksploatacją dróg, linii kolejowych, linii tramwajowych, lotnisk oraz portów zapewniają zarządzający tymi obiektami
   
2. Zasadę, iż wielkość emisji z instalacji lub urządzenia w warunkach odbiegających od normalnych powinna wynikać z uzasadnionych potrzeb technicznych i nie może występować dłużej niż jest to konieczne. Warunkami odbiegającymi od normalnych są w szczególności okres rozruchu, awarii i likwidacji instalacji lub urządzenia.
   
3. Zasadę, iż technologia stosowana w nowo uruchamianych lub zmienianych w sposób istotny instalacjach i urządzeniach powinna być najmniej uciążliwa dla środowiska (między innymi poprzez stosowanie substancji o małym potencjale zagrożeń, efektywne wytwarzanie oraz wykorzystanie energii, zapewnienie racjonalnego zużycia wody i innych surowców oraz materiałów).
   
4. Zasadę prawidłowej eksploatacji instalacji polegającą w szczególności na stosowaniu paliw, surowców i materiałów eksploatacyjnych zapewniających ograniczanie ich negatywnego oddziaływania na środowisko oraz podejmowaniu odpowiednich działań w przypadku powstania zakłóceń w procesach technologicznych i operacjach technicznych w celu ograniczenia ich skutków dla środowiska.
   
5. Prowadzenie przez podmioty eksploatujące instalację oraz użytkowników urządzeń okresowych pomiarów wielkości emisji i pomiarów ilości pobieranej wody. Od lipca 2007 badania przeprowadzać będą mogły wyłącznie laboratoria posiadające certyfikat wdrożonego systemu jakości lub certyfikat akredytacji w rozumieniu ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności. Wyniki pomiarów prowadzący instalację i użytkownik urządzenia przedstawiają organowi ochrony środowiska oraz wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska, jeżeli pomiary te mają szczególne znaczenie ze względu na potrzebę zapewnienia systematycznej kontroli wielkości emisji lub innych warunków korzystania ze środowiska.
   
6. Obowiązek uzyskania pozwolenia na eksploatację Instalacji, jeżeli taki obowiązek wynika z przepisów prawa.
   
7. Obowiązek zgłoszenia organowi ochrony środowiska zamiaru eksploatacji Instalacji, z której emisja nie wymaga pozwolenia, ale która może negatywnie oddziaływać na środowisko. Organ ochrony środowiska może ustalić, w drodze decyzji, wymagania w zakresie ochrony środowiska dotyczące eksploatacji instalacji, z której emisja nie wymaga pozwolenia, o ile jest to uzasadnione koniecznością ochrony środowiska.
   

Zasady dotyczące środków transportu

1. Zasadę, iż środki transportu powinny spełniać wymagania ochrony środowiska określone w ustawie Prawo ochrony środowiska oraz w przepisach odrębnych.
   

Zasady dotyczące instalacji lub urządzeń nagłaśniających

1. Zakaz używania instalacji lub urządzeń nagłaśniających na publicznie dostępnych terenach miast, terenach zabudowanych oraz na terenach przeznaczonych na cele rekreacyjno-wypoczynkowe. Zakaz nie obejmuje okazjonalnych uroczystości oraz uroczystości i imprez związanych z kultem religijnym, imprez sportowych, handlowych, rozrywkowych i innych legalnych zgromadzeń, a także podawania do publicznej wiadomości informacji i komunikatów służących bezpieczeństwu publicznemu. Za to rada gminy może, w drodze uchwały, ustanawiać ograniczenia, co do czasu funkcjonowania instalacji lub korzystania z urządzeń, z których emitowany hałas może negatywnie oddziaływać na środowisko.
   

Zasady dotyczące substancji

1. Zasadę wprowadzania do środowiska wytwarzanej, wykorzystywanej lub transportowanej substancji wyłącznie w zakresie, w jakim jest to konieczne w związku z charakterem prowadzonej działalności. Podmiot wprowadzający do obrotu substancję jest obowiązany do opakowania substancji w sposób zabezpieczający przed przypadkowym wprowadzeniem do środowiska oraz do załączenia informacji zapewniającej identyfikację zagrożeń, jakie wynikają z wprowadzenia substancji do środowiska. Jeżeli przypadkowe wprowadzenie substancji do środowiska może spowodować zanieczyszczenie, informacja ta powinna określać dodatkowo sposób postępowania w celu ograniczenia szkód.
   
2. Zakaz, z wyjątkiem przypadków określonych w ustawie i przepisach odrębnych, wprowadzania do obrotu lub ponownego wykorzystania substancji stwarzających szczególne zagrożenie dla środowiska. Substancje takie powinny być wykorzystywane, przemieszczane i eliminowane przy zachowaniu szczególnych środków ostrożności. Instalacje lub urządzenia, w których są lub były wykorzystywane substancje stwarzające szczególne zagrożenie dla środowiska, powinny zostać oczyszczone lub unieszkodliwione.
   

Zasady dotyczące produktów

1. Zasadę nakazującą podmiotowi wprowadzającemu produkt do obrotu zapewnienie spełnienia przez produkt wymagań ochrony środowiska.
   
2. Ograniczanie przy wytwarzaniu produktu (bez uszczerbku dla jego walorów użytkowych i bezpieczeństwa użytkownika):
   
   1. zużycia substancji i energii oraz
      
   2. wykorzystywania substancji i rozwiązań technicznych mogących negatywnie oddziaływać na środowisko w okresie użytkowania produktu oraz po jego zużyciu,
      
   3. wykorzystywania substancji i rozwiązań technicznych utrudniających naprawę produktu, jego demontaż w celu oddzielenia zużytych elementów wymagających szczególnego postępowania na podstawie przepisów ustawy o odpadach oraz użycie części produktu w innym produkcie lub ich wykorzystanie do innych celów użytkowych po zużyciu produktu.
      

Zasady dotyczące eksploatacją dróg, linii kolejowych, linii tramwajowych, lotnisk oraz portów

1. Obowiązek zapewnienia ochrony przed zanieczyszczeniami powstającymi w związku z eksploatacją dróg, linii kolejowych, linii tramwajowych, lotnisk oraz portów przez: stosowanie rozwiązań technicznych ograniczających rozprzestrzenianie zanieczyszczeń (w tym zabezpieczeń akustycznych, zabezpieczeń przed przedostawaniem się zanieczyszczonych wód opadowych do gleby lub ziemi, środków umożliwiających usuwanie odpadów powstających w trakcie eksploatacji dróg, linii kolejowych, linii tramwajowych, lotnisk oraz portów) oraz właściwą organizację ruchu. Eksploatacja dróg, linii kolejowych, linii tramwajowych, lotnisk oraz portów nie może powodować przekroczenia standardów jakości środowiska.
   
2. Obowiązek dokonywania przez zarządzającego drogą, linią kolejową, linią tramwajową, lotniskiem lub portem okresowych pomiarów poziomów w środowisku substancji lub energii wprowadzanych w związku z eksploatacją tych obiektów. W razie eksploatacji obiektów o określonych cechach lub kategoriach wskazujących na możliwość wprowadzania do środowiska substancji lub energii w znacznych ilościach zarządzający drogą, linią kolejową, linią tramwajową, lotniskiem lub portem jest obowiązany do ciągłych pomiarów ich poziomów w środowisku. Wyniki pomiarów zarządzający obiektem przedkłada organowi ochrony środowiska oraz wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska, o ile pomiary te mają szczególne znaczenie dla systematycznej obserwacji zmian stanu środowiska wynikających z eksploatacji tych obiektów.
   

Za nieprzestrzeganie poszczególnych zasad przeciwdziałania zanieczyszczeniom i skutki tych działań albo zaniechań ustawa Prawo ochrony środowiska przewiduje sankcje o różnym charakterze. Wymienić należy odpowiedzialność cywilną za szkody spowodowane oddziaływaniem na środowisko (na zasadach określonych w k.c. z modyfikacjami wynikającymi z ustawy Prawo ochrony środowiska art. 322 i nast.), odpowiedzialność karną (za czyny wskazane w art. 329 – 361 ustawy), odpowiedzialność administracyjną (art. 362 i nast.) oraz możliwość nałożenia przez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska administracyjnych kar pieniężnych (nie należy kar mylić z opłatami z tytułu korzystania ze środowiska uiszczanymi na rachunek właściwego urzędu marszałkowskiego) .

Linki sponsorowane

DORADCA PODATKOWY * BIURO RACHUNKOWE Usługi księgowe, kadry i płace, obsługa prawna ul. Grunwaldzka 38A/5, Poznań tel. (061) 86-888-05 podatki@matysiak-kancelaria.pl www.ksiegowa-poznan.pl

Ochrona przed polami elektromagnetycznymi

Zakładanie i rejestracja spółek + obsługa prawna + obsługa księgowa (Poznań)

Zadzwoń i sprawdź naszą ofertę, tel. (061) 86-888-48

www.matysiak-kancelaria.pl

Zgodnie z art. 3 pkt 18 ustawy pod pojęciem pola elektromagnetyczne rozumie się pole elektryczne, magnetyczne oraz elektromagnetyczne o częstotliwościach od 0 Hz do 300 GHz.

Ochrona przed polami elektromagnetycznymi polega na zapewnieniu jak najlepszego stanu środowiska poprzez:

    1)    utrzymanie poziomów pól elektromagnetycznych poniżej dopuszczalnych lub co najmniej na tych poziomach;

    2)    zmniejszanie poziomów pól elektromagnetycznych co najmniej do dopuszczalnych, gdy nie są one dotrzymane.

Dopuszczalne poziomy pól elektromagnetycznych w środowisku oraz sposoby sprawdzania dotrzymania tych poziomów określają przepisy wykonawcze do ustawy.

Prowadzący instalację oraz użytkownik urządzenia emitującego pola elektromagnetyczne, które są przedsięwzięciami mogącymi znacząco oddziaływać na środowisko, są obowiązani do wykonania pomiarów poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku:

    1)    bezpośrednio po rozpoczęciu użytkowania instalacji lub urządzenia oraz

    2)    każdorazowo w przypadku zmiany warunków pracy instalacji lub urządzenia, w tym zmiany spowodowanej zmianami w wyposażeniu instalacji lub urządzenia, o ile zmiany te mogą mieć wpływ na zmianę poziomów pól elektromagnetycznych, których źródłem jest instalacja lub urządzenie.

Oceny poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku i obserwacji zmian dokonuje się w ramach państwowego monitoringu środowiska. Badania okresowe w tym zakresie przeprowadza wojewódzki inspektor ochrony środowiska, który prowadzi, aktualizowany corocznie, rejestr zawierający informacje o terenach, na których stwierdzono przekroczenie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku, z wyszczególnieniem przekroczeń dotyczących terenów przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową oraz miejsc dostępnych dla ludności.

Linki sponsorowane

DORADCA PODATKOWY * BIURO RACHUNKOWE Usługi księgowe, kadry i płace, obsługa prawna ul. Grunwaldzka 38A/5, Poznań tel. (061) 86-888-05 podatki@matysiak-kancelaria.pl www.ksiegowa-poznan.pl

Ochrona powietrza

Zakładanie i rejestracja spółek + obsługa prawna + obsługa księgowa (Poznań)

Zadzwoń i sprawdź naszą ofertę, tel. (061) 86-888-48

www.matysiak-kancelaria.pl

Prawo ochrony środowiska wskazuje, iż powietrze to = powietrze znajdujące się w troposferze, z wyłączeniem wnętrz budynków i miejsc pracy.

Ochrona powietrza polega na zapewnieniu jak najlepszej jego jakości, w szczególności przez:

• utrzymanie poziomów substancji w powietrzu poniżej dopuszczalnych dla nich poziomów lub co najmniej na tych poziomach,
  
• zmniejszanie i utrzymanie poziomów substancji w powietrzu poniżej poziomów docelowych albo poziomów celów długoterminowych lub co najmniej na tych poziomach. 
  

W ten sposób ustawa realizuje normy między innymi :

• Dyrektywy Rady 84/360/EWG z dnia 28 czerwca 1984 r. w sprawie zwalczania zanieczyszczeń powietrza przez zakłady przemysłowe,
  
• Dyrektywy Rady 88/609/EWG z dnia 24 listopada 1988 r. w sprawie ograniczenia emisji niektórych zanieczyszczeń do powietrza z dużych obiektów energetycznego spalania,
  
• Dyrektywy Rady 96/62/WE z dnia 27 września 1996 r. w sprawie oceny i zarządzania jakością otaczającego powietrza,
  
• Dyrektywy Rady 1999/30/WE z dnia 22 kwietnia 1999 r. odnoszącej się do wartości dopuszczalnych dla dwutlenku siarki, dwutlenku azotu i tlenków azotu oraz pyłu i ołowiu w otaczającym powietrzu,
  
• Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/80/WE z dnia 23 października 2001 r. w sprawie ograniczenia emisji niektórych zanieczyszczeń do powietrza z dużych obiektów energetycznego spalania,
  
• Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2002/3/WE z dnia 12 lutego 2002 r. odnoszącej się do ozonu w otaczającym powietrzu.
  

Szczegółowe wskaźniki charakteryzujące jakość powietrza określa Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 6 czerwca 2002 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów niektórych substancji w powietrzu, alarmowych poziomów niektórych substancji w powietrzu oraz marginesów tolerancji dla dopuszczalnych poziomów niektórych substancji.

Oceny jakości powietrza dokonuje się w strefach, przy czym strefę stanowi albo aglomeracja o liczbie mieszkańców większej niż 250 tysięcy, albo obszar jednego lub więcej powiatów położonych na obszarze tego samego województwa, niewchodzący w skład aglomeracji,. Oceny jakości powietrza i obserwacji zmian dokonuje się w ramach państwowego monitoringu środowiska.

Wojewódzki inspektor ochrony środowiska, w terminie do dnia 31 maja każdego roku, dokonuje oceny poziomu substancji w powietrzu w danej strefie za rok poprzedni oraz odrębnie dla każdej substancji dokonuje klasyfikacji stref, w których poziom:

1. choćby jednej substancji przekracza poziom dopuszczalny powiększony o margines tolerancji,
   
2. choćby jednej substancji mieści się pomiędzy poziomem dopuszczalnym a poziomem dopuszczalnym powiększonym o margines tolerancji;
   
3. substancji nie przekracza poziomu dopuszczalnego;
   
4. przekracza poziom celu długoterminowego; 
   
5. nie przekracza poziomu celu długoterminowego.
   

   Wyniki oceny oraz klasyfikację stref wojewódzki inspektor ochrony środowiska niezwłocznie przekazuje wojewodzie.
   

   Dla stref, w których poziom choćby jednej substancji przekracza poziom dopuszczalny powiększony o margines tolerancji, wojewoda, w terminie 15 miesięcy od dnia otrzymania wyników oceny poziomu substancji w powietrzu i klasyfikacji stref od WIOŚ, po zasięgnięciu opinii właściwych starostów, określa, w drodze rozporządzenia, program ochrony powietrza mający na celu osiągnięcie dopuszczalnych poziomów substancji w powietrzu. Dla stref, w w których został przekroczony poziom dopuszczalny albo poziom docelowy więcej niż jednej substancji w powietrzu sporządza się wspólny program ochrony powietrza dotyczący wszystkich tych substancji. Wojewoda zapewnia możliwość udziału społeczeństwa w postępowaniu, którego przedmiotem jest sporządzenie programu ochrony powietrza.
   

       W przypadku ryzyka występowania przekroczeń dopuszczalnych lub alarmowych poziomów substancji w powietrzu w danej strefie wojewoda, po zasięgnięciu opinii właściwego starosty, określa, w drodze rozporządzenia, plan działań krótkoterminowych, w którym ustala się działania mające na celu:
   

   zmniejszenie ryzyka wystąpienia takich przekroczeń; oraz ograniczenie skutków i czasu trwania zaistniałych przekroczeń.
   

       O ryzyku wystąpienia przekroczeń dopuszczalnych albo alarmowych poziomów substancji w powietrzu albo o wystąpieniu takich przekroczeń, wojewoda w sposób zwyczajowo przyjęty, niezwłocznie powiadamia społeczeństwo oraz podmioty korzystające ze środowiska, zobowiązane do ograniczenia lub zaprzestania wprowadzania z instalacji gazów lub pyłów do powietrza.
   

   Ponadto na obszarze, na którym istnieje przekroczenie dopuszczalnego poziomu substancji w powietrzu, w odniesieniu do zakładów, gdzie jest eksploatowana instalacja, która jest kwalifikowana jako przedsięwzięcie mogące znacząco oddziaływać na środowisko, wojewoda może, w drodze decyzji wydanej z urzędu, nałożyć na podmiot korzystający ze środowiska, który prowadzi działalność powodującą wprowadzanie substancji do powietrza, obowiązek prowadzenia pomiarów poziomów tej substancji w powietrzu Od 1 stycznia 2008 r. kompetencję tę przejmie marszałek województwa. Podmiot na który obowiązek ten został nałożony obowiązany jest przechowywać wyniki pomiarów przez 5 lat od zakończenia roku kalendarzowego, którego dotyczą.
   

   Wojewoda może też, w drodze rozporządzenia, w celu zapobieżenia negatywnemu oddziaływaniu na środowisko lub na zabytki określić dla terenu województwa bądź jego części rodzaje lub jakość paliw dopuszczonych do stosowania, a także sposób realizacji i kontroli tego obowiązku. Od 1 stycznia 2008 r. kompetencję tę przejmie sejmik województwa.
   

   Linki sponsorowane
   

   DORADCA PODATKOWY * BIURO RACHUNKOWE Usługi księgowe, kadry i płace, obsługa prawna ul. Grunwaldzka 38A/5, Poznań tel. (061) 86-888-05 podatki@matysiak-kancelaria.pl www.ksiegowa-poznan.pl